بازنده واقعی کسی است که از برنده نشدن واهمه دارد، او حتی برای برد تلاشی نمی‌کند.

Little Miss Sunshin فیلمی پیچیده با گره افکنی‌های متفاوت نیست. Little Miss Sunshine فیلمی ساده است که می‌توان با آسودگی به تماشای آن نشست. این فیلم به سادگی به آدمهای برنده و بازنده می‌پردازد. در دنیا دو دسته آدم وجود دارد: برنده و بازنده.

Little Miss Sunshine در واقع نام مسابقه رقص و آواز است که برای دختران خردسال در کالیفرنیا برگزار می‌گردد. الیو دختر خانواده برای شرکت در این مسابقه انتخاب می‌شود و خانواده برای همراهی دختر خود تصمیم به سفر می‌گیرد. فیلم با نمایش بخشی از روز اعضای خانواده شروع می‌شود. دختر کوچک – الیو – در تماشای برنامه انتخاب دختر شایسته است و در آروزی برنده شدن در این مسابقات می‌باشد. برادر در حال ورزش و مطالعه نیچه است و می‌خواهد به اهداف خود برسد. پدر بزرگ مواد مخدر مصرف می‌کند، کسی که به ظاهر بازنده به نظر می‌رسد. پدر روش‌های موفقیت تدریس می‌کند اما مخاطب چندانی ندارد و در نهایت مادر که بدنبال برادر خود که اقدام به خودکشی کرده است و خود را بازنده می‌یابد می‌رود. همچنین مادر به نظر در تحکیم روابط خانوادگی ناکام است.

هنگامیکه خانواده کنار هم جمع می‌شوند، روابط سردی بین آنها حاکم است. آنچنان که به سختی می‌توان بهبود روابط بین آنها را گمانه زد. اما پس از تصمیم سفر به کالیفرنیا، اتفاقهای جدید می‌افتد. خانواده با یک فولکس واگن به سفر می‌روند. این ماشین که همه افراد خانواده را در خود جای می‌دهد، بصورت یک شخصیت در فیلم حضور دارد و نشان از جمع خانواده می‌باشد. در واقع فولکس واگن سمبل خانه است و جاده مسیر زندگی که خانواده در آن حرکت می‌کند. برای کنار هم بودن کافی است یک هدف وجود داشته باشد. رساندن الیو به مسابقه. برای رسیدن به هدف، همیشه مشکلات زیادی بروز می‌کند. ممکن است وسیله نقلیه دچار مشکل شود یا پدربزرگ بمیرد. اما هیچ چیز مانع از رسیدن به هدف نمی‌شود. پدربزرگ شخصیتی خوش گذران و بی‌تفاوت به مشکلات دارد. او از غذای تکراری ناراحت می‌شود، مواد مخدر مصرف می‌کند و پایبند هیچ موضوع اخلاقی نیست. او به برد و باخت اهمیتی نمی‌دهد. اما شاید مهمترین جمله فیلم از زبان پدر بزرگ بیان می‌شود وقتی الیو به او می گوید می‌ترسم که فردا برنده نشوم و پدر بزرگ می‌گوید: بازنده واقعی کسی است که از برنده نشدن واهمه دارد، او حتی برای برد تلاشی نمی‌کند.

نکته قابل توجه اینجاست که تمام حرفهای به ظاهر پیچیده به کودک فیلم گفته می‌شود و این موضوع بسان گفتگوی با کودک درون افراد بالغ است. کودکی که می‌خواهد برنده باشد. اما برای برنده شدن نیاز دارد که شاد باشد. برنده بودن دلیلی بر وجود استرس و فشار و جدا شدن از روند عادی زندگی نیست. این تعریفی است که از برد در فیلم می‌شود. برد و باخت در واقع یک تعریف است و این تنها بهانه‌ای است برای کنار هم بودن و خوشحال بودن. همراهی خانواده در رقص غیر منتظره دخترشان برای نباختن نیست، بلکه برای حفظ شادی است. شادی که بسادگی بدست نیامده و این بزرگترین برد است. برای رسیدن به مسابقه، خانواده از مسیرهای غیر عادی می‌گذرد. درها را می‌شکند، حتی در فولکس واگن را. برای رسیدن به شادی و برد باید فولکس واگن را هل داد تا روشن شود. این درست نمونه‌ای از مشکلات روزانه همه خانواده‌هاست که می‌تواند بجای اینکه تبدیل به مشکلی عذاب‌آور شود، تبدیل به مسئله‌ای شادی‌بخش گردد. آنها برای بازگشت به خانه خود باید باز هم فولکس واگن را هل دهند.

Little Miss Sunshine در نهایت از ایده آسان گرفتن زندگی پیروی می‌کند چرا که سرنوشت همه انسانها یک چیز است.

مطالب مرتبط:

گفتگو با کارگردانان Little Miss Sunshine