فکر کنم مشکل سیستمی پیش اومده. چون به محض اینکه کامنتم رو ارسال میکنم غیر قابل انتشار میشه.

واقع نمایی با سیاه نمایی فرق داره. اگر قرار باشه همیشه از جامعه تعریف بشه و بگوییم همه چیز گل و بلبله پس چگونه به عیبهای خود واقف بشیم؟ به نظر من تاثیر روش آقای فرهادی در ارائه راهکار به مراتب بیش از اشعار حکیمانه و اخلاقیه. مثلا اینکه به مردم گفته بشه کتاب یار مهربانه و کتاب بخوانید تاثیرگذارتره یا اینکه با مقایسه مردم ایران و ژاپن و نشان دادن زشتی های کم سوادی، به اونها نهیب بزنیم تا به خود بیان؟ شیوه آقای فرهادی دقیقا همینه. یعنی همان چیزی که لقمان حکیم گفت: ادب را از بی ادب آموختن. فرهادی بی ادبی ها و بی اخلاقی های جامعه رو در قالب کاراکترهایی به ما نشان میده تا با آموزش غیر مستقیم، ما ادب و اخلاق و زیبایی های آن را لمس کنیم و به دنبال تعالی فرهنگ جامعه مون باشیم.